LINE-UP
FOYER:
BELCH KITCHEN
Belch begon rond 2000 als een eenmans noise act, zonder grote plannen of toekomstvisie, maar als een klein laboratorium voor privé geluidsexperimenten.
Quinten Dierick, de man achter Belch, begon te experimenteren met het geluid van een boor, een rammelende gitaar, kapotte versterkers en een aangepast drumstel. Het resulterende geluid is een bastaardversie van rock, een kapotte song op een kapotte plaat op een kapotte radio. De performance van vandaag is het samengaan van de meditatieve activiteiten in de keuken waar tegelijkertijd de actualiteit krachtig wordt vervaardigd en verteerd. Tijdens het optreden wordt een track gedraaid, aangevuld met Slayer samples, live electronica, schreeuwen en koken. Hieruit ontstaat een complete maaltijd, plus toetje voor de optredende artiest zelf.
TOINE HORVERS
Toine Horvers is beeldend kunstenaar, performancekunstenaar en tekenaar, geboren te Loon op Zand, woonachtig in Rotterdam. Zijn werk bevindt zich in Rotterdam onder meer in de stadscollectie van Boijmans-Van Beuningen en toegepast in het Erasmus MC; daarbuiten in het Haags Gemeentemuseum, Van Abbemuseum Eindhoven, Centraal Museum Utrecht, Stedelijk Museum Schiedam, het AMC Amsterdam. Op Petazzie brengt Toine zijn gesproken portretten. Live beschrijvingen van zijn directe omgeving met scherp observatievermogen.
ANET VAN DE ELZEN
Anet van de Elzen woont en werkt in Amsterdam. Zij maakt performances, beelden, tekeningen en foto’s. Haar performances ontstaan als imaginaire beelden die ontleend zijn aan de omgeving waarin ze werkt en aan de fase waarin zij in haar leven is. Zij zoekt op een andere dan dagelijkse golflengte contact met de toeschouwer, onder meer ook met behulp van haar stem. In de stilte of in het lawaai probeert zij een sterke concentratie op te bouwen om de tijd vast te houden. In 2002 richtte zij in ’s-Hertogenbosch de Stichting Performance op. Deze heeft tot doel de performancekunst te bevorderen en op een internationaal platform te brengen. Anet speelt vandaag een speciale, nieuwe performance voor deze interdisciplinaire avond.
FRAGMENTA
Fragmenta verlegt grenzen. Hun projecten zijn afgeleid van bewegingskunst en moderne dans. Bovendien organiseren ze workshops en lezingen en doen research naar beweging. Fragmenta is een platform dat zoekt binnen choreografie en dans, soms met invloeden of in samenwerking met andere disciplines. Het theater wordt gezien als een plaats waar uitdagend denkwerk kan plaatsvinden, waar naïeve en spannende dingen kunnen gebeuren. Er worden vragen gesteld en er wordt gepoogd ze te beantwoorden. Wat is dans? Wat is beweging? Wat is de zeggingskracht van dans? Fragmenta speelt op Petazzie een performance die vooral ingaat op beweging van de toeschouwer en de beweging van de mensenstroom.
PJ ROGGEBAND
PJ Roggeband opereert op het snijvlak van taal, tekenen en theater. Sinds 2002 houdt hij zich onvoorwaardelijk bezig met de 11 in het algemeen en met elfletterige woorden in het bijzonder. Resultaten van deze opmerkelijke zoektocht waren te zien in onder meer het literaire blad Tirade en het Beeldinstituut van de Volkskrant, en te horen in MusicHall (VPRO-radio) en op menig festival als Wintertuin en Poetry International. Het weblogement van het Elfletterig Genootschap is volgens insiders uitgegroeid tot het breedste weblog ter wereld. Verder is PJ Roggeband gefascineerd door neologismen, maakt hij maskers, werkt hij aan diverse kunst en publieke ruimteprojecten (zoals een digitaal Randarchief voor Ypenburg) en tekent hij voor De Groene Amsterdammer. Vandaag treedt PJ aan met een VJ.
KLEINE ZAAL:
ANNA LANGE + LOUIS ANDRIESSEN
Anna Lange is een kunstenaar die graag interdisciplinair werkt. Geluid en muziek spelen in veel van haar werken een belangrijke rol. Met Louis Andriessen werkt ze nauw samen voor haar grote project ‘Xenia’. De filmreeks ‘Xenia I, II, III’ zoals die tijdens Petazzie te zien is, is een onderdeel van dit project, waarin zij bij wijze van meesterproef haar intieme band met het landschap verbeeldt in verschillende media zoals film, fotografie, neon, ets en tekst. Het project ‘Xenia’ startte met een reeks fantasiekaarten van zowel denkbeeldige als werkelijk bestaande landschappen. Anna Lange vroeg Louis Andriessen daarin routes te tekenen, met de gedachte aan een compositie. Verder presenteert Anna vandaag een fragment uit: “De Tafelen der Dringende Onzichtbaarheden”, het eerste advies tijdens Anna’s Poëtisch Adviseurschap bij Staatssecretaris Aad Nuis (1996-1998).
OPTICAL MACHINES
Optical Machines is een samenwerking tussen Rikkert Brok (beeld) en Maarten Halmans (geluid). Zij werken met zelfgebouwde projectoren, speciaal ontworpen voor het afspelen van loops. Hiermee genereren ze patronen en abstracte animaties. De licht en beeldenbronnen worden live op het podium geconstrueerd, gemanipuleerd en gemixt. Interactie tussen beeld en geluid vind plaats door ingebouwde sensoren. Deze sensoren leveren het signaal om verschillende analoge synthesizers aan te sturen. Dat levert een fraaie, licht industrieel aandoende audio/visuele performance op, die steeds anders is en vers blijft.
BERT VOGELS
Bert Vogels presenteert vandaag zijn “Mechanische Dirigent”. Vogels maakt installaties waarin beeldende kunst en techniek samengaan. Hij is gefascineerd door projecties, geluid en een bepaalde mate van wetenschappelijke benadering. Bert gebruikt een beeldtaal met een wonderlijk karakter, alsof het leven opnieuw wordt uitgevonden. In “De Mechanische Dirigent” wordt een muziekstuk, door middel van een computer, vertaald in armbewegingen en tegelijkertijd omgezet in een ruimtelijke tekening die geprojecteerd wordt op het doek achter de dirigent.
BAS VAN KOOLWIJK & GERT JAN PRINS
Video en audio artiest Bas van Koolwijk analyseert en kanaliseert storingen van video, hij zet ze om naar numerieke codes om nieuwe volgordes en sequencies terug te voeren aan de apparatuur. Bas van Koolwijk en Gert-Jan Prins presenteren in het kader van Petazzie hun performance SYNCHRONATOR. Deze performance hebben zij ontwikkeld tijdens hun verblijf bij het Impakt Works residency programma. Hun wederzijdse interesse ligt bij het omzetten van beeld naar geluid en vice versa. De performance is gebaseerd op hun ontwikkelde methodes om analoge en soms gestoorde audio- en videosignalen door huidige apparatuur geaccepteerd te laten worden.
GROTE ZAAL:
DELIUS SWARTH
Delius Swarth is het improvisatie samenwerkingsverband tussen Tobias Delius (tenor saxofoon & klarinet) en Nick J. Swarth (stem). Delius begon saxofoon te spelen in 1980 en is vanaf eind jaren tachtig een vaste waarde in de Amsterdamse improvisatie scene. Hij ontving in 2004 de Boy Edgar Award, de meest prestigieuze toekenning voor improvisatiemuziek in Nederland. Nick J. Swarth is schrijver van gedichten, verhalen en theaterteksten, daarnaast performer en illustrator. Hij is de huidige stadsdichter van zijn woonplaats Tilburg. Zijn prikkelende text “uitbarstingen” kenmerken zich door een punk-achtige energie en een sterk verbeeldend vermogen. Voor Petazzie een uniek samenwerkingsverband tussen deze twee sterke karakters.
PIERRE BASTIEN
Pierre Bastien studeerde achttiende-eeuw Franse literatuur aan de Universiteit van Parijs-Sorbonne. In 1977 bouwde hij zijn eerste muzikale machine. In de daaropvolgende tien jaar componeerde hij muziek voor verschillende dansgezelschappen, en speelde hij met Pascal Comelade. Ondertussen ontwikkelde hij zijn mechanisch orkest. Sinds 1987 concentreert hij zich op solo presentaties, geluidsinstallaties, opnamen en samenwerkingen met kunstenaars zoals Pierrick Sorin, Karel Doing, Jean Weinfeld, Robert Wyatt en Issey Miyake. In het hier en nu staat Bastien vooral bekend om zijn van Mecano gebouwde instrumenten en installaties. Een gedeelte kinderlijke onschuld en een gedeelte moderne muziektheorie.
ACG VIANEN
Dichter met Taal in Schrift en Klank (en Beeld) tot Abstracte Poëzie. Aan de TU Eindhoven studeerde ACG Architectuur (Theorie & Geschiedenis). Als dichter zette hij met zijn bundel/cd ‘Dit is DIT’ een werk in het Nederlandse literatuur landschap dat is vergeleken met Paul van Ostaijen, Kurt Schwitters en Mark Insingel. In beide vakgebieden die ACG bezoekt graaft hij naar het grondbeginsel van zijn kunst. Door zijn afstandelijke autonome theoretische houding schuurt ACG oppervlakken weg en ontbloot essenties. ACG heeft als dichter met zijn (klank)poëzie een gedegen podiumperformance weten op te bouwend. Hij kraakte, soms ook letterlijk, de planken o.a. op het Prinsentuinfestival, op het Dunya-festival en in het Van Abbe Museum. De poëzie van ACG is te typeren als een ontmoeting tussen Johnny van Doorn en Jan Arends die J.A. Deelder & Jaap Blonk zijn tegengekomen. Het geluid van deze poëzie is zodoende een genot voor oren en woorden die moeten worden gehoord.
TOKTEK / MNK
Toktek is de artiestennaam van de Bredase muzikant en kunstenaar Tom Verbruggen, een van de meest innovatieve en onderzoekende artiesten van Nederland. Waar de meeste artiesten in electronische muziek gebaande paden bewandelen en live-sets grotendeels vast liggen, is het belangrijkste kenmerk van het werk van TokTek zijn vermogen tot improvisatie. Deze ontstaat omdat hij zelf zijn eigen instrumenten bouwt en verbouwt (circuitbending). Synths, speelgoed en computers worden instrumenten met een geheel eigen geluid, en worden aangestuurt door middel van een joystick. Karl Klomp( MNK) is één van de beste circuitbenders van Nederland. De manier waarop hij beelden creeert is sterk verwacht met de manier waarop TokTek geluiden maakt. Muzikant en VJ werken op het podium intensief samen waardoor beeld en geluid niet in overeenstemming zijn met elkaar, maar elkaar wederzijds stimuleren en inspireren.
FREEK LOMME
Geboren in Boxmeer en woonachtig in Eindhoven. Binnen de gebieden der kunsten is hij met name actief als dichter. Freek doet aan reflectieve handelingen. Stap één is ervaren: een situatie reikt een casus aan, waarbinnen elementen tastbaar worden. Deze zijn divers te hanteren in een beeldend onderzoek. Stap twee is vatten, daarbij noemt hij de elementen graag bij de sensitieve naam. Deze naam en vervoering prikkelt wellicht afdoende om de kijker tot verder discours of verbeelding aan te zetten. Deze laatste stap noemt hij overleggen. Freek presenteert voor Petazzie een nieuwe éénacter met de welluidende naam: “Interdisciplinaire Éénacter”
OLGA MINK + AUTONON
Sfeer, symboliek, kleur en expressie bepalen de gelaagde beelden van de gecomputeriseerde video-installaties van Olga Mink. Als VJ en in haar autonome werk houdt zij zich vooral bezig met het samplen van beelden. In haar werk spelen vorm en beweging van het menselijk lichaam vaak een grote rol. Begeleidt door diverse geluiden, laat zij animaties, gefilmde fragmenten en tekeningen op scherm zien.Doordat zij meerdere beeldlagen gebruikt, komen die lagen in een andere verhouding te staan, waardoor de oorspronkelijke betekenis van de video-animaties en video-samples verandert. Haar audio partner voor Petazzie is Autonon (Peter van Drunen). Hij nam dit jaar deel aan het B-stage project van Bram en wordt beschouwd als een van de grote Brabantse talenten voor de toekomst. Peter gebruikt zijn klassieke achtergrond om hoogst complexe ritmische en melodische aspecten in een moderne electronische context te plaatsen. Samples van hits uit zijn jeugd complementeren het geheel.
ADDICTIVE TV
Addictive TV is opgericht te London in 1992. De anonieme audio visuele artiesten zijn ook het team achter Optronica – het VJ festival wat jaarlijks gehouden wordt in IMAX te London. Tegenwoordig zijn er nogal wat mensen die zich VJ noemen, maar de mannen van Addictive TV zijn bijvoorbeeld ook de mensen die samen met Pioneer de apparatuur ontwikkelden die de nieuwe lichting gebruikt. Hun werk is soms high brow, zoals performances bij Centre Pompidou in Parijs en Royal National Theatre in London, maar vaak ook gericht op mainstream cultuur. Zij waren de eersten die films remixten en zijn in DJMag 2 jaar op rij verkozen tot beste VJ’s ter wereld. Verwacht geen loze collage van bonte beelden, Addictive TV mixt geluid en beeld tot een vloeiende beweging.
RYOJI IKEDA
De Japanse componist Ryoji Ikeda focust op de minuscule details van het ultrasone geluidsgebied, frequenties en de karakteristieken van geluid zelf. Zijn werk bestudeert de fysieke eigenschappen en perceptie van verschillende geluiden en wetenschappelijke aspecten eraan zoals tijd en ruimte. Over het algemeen gebruikt Ikeda veel white noise en sinusgolven en kun je zijn muziek omschrijven als zijnde minimaal, conceptueel en electro-akoestisch. Sinds begin deze eeuw is Ryoji ook bezig met het omzetten van data naar visuele informatie. De projecties die zijn audio visuele werk begeleiden zijn spectaculair en duizelingwekkend. Als een electronische puls reis je door een 3d datasysteem met soms achtbaan-achtige constellaties van monochrome bouwwerken. Denk aan een geupdate, hi-tech versie van de film “Tron”.
